Ağlamaktan başka ne gelir elden. Uzaktan bakakalmak, bildiğin toprağa dokunamamak, sevdiğin insanlarla o anlara yaşayamamak. En kötüsü de gidenlerin verdiği acı. Bu sene yayla bensiz kalacak. 28 yıllık hayatımda ilk kez bu sene, o sislerin altından yürüyemeyeceğim. Ve ilk kez balkonunda oturduğum güzelim evimizden derenin akışını izleyemeyeceğim. Her taşında bir anı, her yolunda bir iz gördüğüm Kuşmer'im, bu sene ben yokum. Zindan olacak günleri, ağlamaklı saatleri yaşamamak için ara verdim buluşmamıza. Ne olur ağlatma beni. Ne olur emeğiyle sana bir ömür verenlere ihanet etme. Dere aynı şekilde ak.
Rüzgar aynı şekilde es. Güneş aynı şekilde vur. Dağlarında sesleri yankılanan insanları unutma. Dedemin adını haykır yine. Anagamun bakışlarını ver. Susma ne olur Kuşmer, Bülent abimin diliyle konuş. Konuş ki, dayanılmaz özlemim biraz olsun dinsin. Seni seviyorum Kuşmer, ve senin de beni sevdiğini biliyorum. Onun için diyorum ki sana bozulmaz nişanımızın hatırına bana bu sene izin ver.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder